پیشگیری از اسکیزوفرنی -- روش کاهش ریسک

تحقیقات انجام شده در دهه گذشته نشان می دهد که بیماری اسکیزوفرنی به علت استعداد ژنتیکی و مشکلات زیست محیطی در اوایل کودک ( در دوران بارداری و تولد و / یا اوایل کودکی ) توسعه می یابد که منجر به تغییرات نامحسوس در مغز می شود که باعث مستعد شدن شخص به ابتلا به اسکیزوفرنی می شود .


عوامل محیطی و تنش در مراحل بعدی زندگی ( در دوران کودکی ، نوجوانی و اوایل بزرگسالی ) ، هم می تواند قسمتهای در معرض خطر آسیب پذیر مغزی از قبل را تخریب کند و اسکیزوفرنیا تشدید کند و یا باعث کاهش بیان نقص تکامل عصبی و کاهش خطر ابتلا به بیماری اسکیزوفرنی شود . . در حقیقت کارشناسان هم اکنون می گویند که اسکیزوفرنی ( و سایر بیماری های روانی ) از ترکیبی از عوامل زیستی ، روانی و اجتماعی بوجود می آید ، و این مفهوم ">مدل زیستی روانی ، اجتماعی از بیماری روانی نامیده می شود .

شناخت مکانیسم های دقیقی که زمینه توسعه شیزوفرنی است می تواند شروع درک تحقیقات بسیاری از اقدامات مهم می تواند برای کاهش خطر ( یا اجتناب از ) ابتلا به اسکیزوفرنی و سایر بیماریهای روانی باشد . در این مستند بیشترین احتمال برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های روانی خود ، یا فرزند خود را شناسایی کرده ایم .

دانشمندان اکنون می دانند که بروز ژن ها حتمی نیست . تحقیقات نشان می دهد با آنکه ممکن است فرد برخی از ژن های افزاینده خطر ابتلا به بیماری روانی را داشته باشند ، تنها در صورتیکه فرد در معرض عوامل خاص محیط زیست و احساس تنش باشد ژنها فعال می شوند و در نتیجه خطر بیماری افزایش می یابد . مقدار ورودی ژنتیکی یا محیطی که باعث توسعه اسکیزوفرنی خواهد شد ، مشخص نیست بنابراین هرگز برای شروع به برنامه ریزی سلامت روان خیلی دیر یا خیلی زود نیست

قبل از شروع به توضیح استراتژی های خاص کاهش خطر ابتلا به اسکیزوفرنی ، مهم می دانیم که خطرات اولیه ای که ممکن است مواجهه فرد با اسکیزوفرنی را افزایش دهد ، بشناسیم . در جمعیت عمومی ، برای کسی که هیچ سابقه خانوادگی از بیماری های روانی نداشته است ، خطر متوسط است و احتمال برآورد در حدود 1 ٪است ( و در نتیجه 99 ٪ اشخاص به اسکیزوفرنی مبتلا نمیشوند) .

اگر کسی است که سابقه ژنتیکی مربوط به اسکیزوفرنی داشته باشد ، خطربروز بالاتر است - . برای مثال اگر عمه و یا دایی شما مبتلا به اسکیزوفرنی است ، خطر بروز اسکیزوفرنی در شما ( به طور متوسط ) در حدود 3 ٪ می باشد . حتی برای موقعیتی که در آن یکی از والدین به اسکیزوفرنی مبتلا باشد برآورد خطر در کودکان 13 درصد است . اگر خانواده دارای سابقه ابتلا بیش از یک نفراز اعضاء خانواده به اسکیزوفرنی باشد خطر ابتلا بالا می رود . افرادی که دارای سابقه قوی از بیماری روانی در خانواده هستند ممکن است بخواهند در ">مشاوره ژنتیکی نیزعلاوه بر تاکتیک های پیشگیری از بیماری اسکیزوفرنی شرکت نمایند .

مانیا

مانیا یک نوع بیماری روانی است که با ایجاد اختلـال در فرد باعث بروز تغییرات و دگرگونی ‌هـای ناگهانی در رفتار، حالـات، انرژی و توانایی عملکرد فرد مبتلا میشود.بیمار دچار این بیماری در دوره هایی از زندگی بسیار فعال، سرزنده، شاد، دارای اعتماد به نفس زیاد و گاهی زیاده از حد كم خواب و ولخرج می شود.بیمار مانیك ممكن است احساس شادی عجیبی در خود داشته باشد و بی دلیل بخندد و بیش از حد شوخی كند. حتی گاهی این رفتار از طرف دیگران خیلی هم پسندیده به نظر می رسد و بسیاری، وی را تحسین می كنند؛اما وقتی بیماری شدید می شود، افراد به یك بیمار روانی تبدیل می شوند، یعنی مراحل فكری و یا توانایی شان برای قضاوت درباره حقیقت همخوانی ندارند.مانیا - شیدایی بیمار مانیک ممكن است شدیدا تحریك پذیر شود. كوچكترین مخالفت و مساله ای كه باب میل فرد نباشد، باعث عصبانیت و پرخاشگری وی می شود. چنین فردی فكر می كند كه همه چیز حتی افكار دیگران باید طبق خواسته وی باشند. افراد مانیك پركارند؛ اما این فعالیت بیش از حد محدود به شغل فرد نیست و او شاید در امور مذهبی، اجتماعی، تحصیلی و غیره نیز بیش از حد فعال باشد. بیمار مانیك زیاد حرف می زند.مهم نیست چه می گوید حتی گاهی خودش هم نمی داند چه می گوید؛ اما می گوید. آنقدر حرف می زند كه سردرد بگیرید. در 75 درصد بیماران، اختلال درك به صورت هذیان و توهم دیده می شود. شیوع بیماری در حدود 1 درصد است. شیوع آن در زن و مرد یکسان است. سن متوسط شروع 30 سالگی است. در مطلقه ها و مجرد ها بیشتر است. در طبقات بالای اقتصادی – اجتماعی بیشتر دیده می شود. در مورد علت بروز آن باید گفت که عوامل ژنتیکی، روانی – اجتماعی و بیولوژیک در بروز آن دخالت دارند.اگر یکی از والدین مبتلا باشد احتمال بروز در فرزندان 25 درصد و اگر هر دونفر مبتلا باشند 50 تا 75 درصد احتمال دارد که هر یک از فرزندان دچار اختلال خلقی شوند. اختلال دوقطبی قابل درمان است و افرادی که مبتلا به این بیماری می باشند می توانند زندگی خوب و سازنده ای داشته باشند علائم و نشانه های شیدایی / مانیا: بیقراری، افزایش انرژی ومیزان فعالیت خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خود بزرگ بینی تحریک پذیری مفرط صحبت کردن، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد وعدم توانائی برای تمرکز، حواسپرتی کاهش نیاز به خواب اعتقادات غیر واقعی در مورد توانمندی ها و قدرت فرد قضاوت ضعیفولخرجیرفتار متفاوت از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته استافزایش تمایلات جنسیسوء مصرف داروها، الکل و داروهای خواب آور رفتارهای اغواگرانه، مداخله جویانه و پرخاشگرانه انکار مسائل بالا و مشکلات ناشی از آن درجه خفیف تا متوسط شیدایی/ مانیا هیپومانیا نامیده می شود. در دوره هیپومانیا فرد ممکن است احساس خوب همراه با افزایش توانمندی و کارائی داشته باشد.در گروهی از مردم نشانه های مانیا و افسردگی هم زمان با هم اتفاق می افتند که به این حالت وضعیت دوقطبی مختلط گفته می شود. نشانه های حالات مختلط اغلب شامل روانپریشی/ سایکوز و افکار خودکشی، تغییرات عمده در اشتها، مشکلات خواب، سراسیمگی است.

مقالات دیگر...

صفحه9 از13

اطلاعات تماس

آدرس:
جاده نوشهربه چالوس ، بعد ازپمپ بنزین قدیم ، كوچه آسمان ، پلاك ٢٦١٨  
تلفن :
01152325937
فکس :
01152325937
وب سایت :
www.mjtdrgharib.com
ایمیل :
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

طراحی و پشتیبانی : شرکت سغدایی (تاسیس 1360)